Με μεγάλη συμμετοχή εργατικών λαϊκών οικογενειών του Περιστερίου και της ευρύτερης περιοχής πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Δευτέρας η συναυλία αλληλεγγύης στην οικογένεια της Κρίστη για την επανάκτηση του σπιτιού τους από τα κοράκια των fund.
Τη συναυλία στην πλατεία Δημαρχείου με σύνθημα «Το σπίτι της Κρίστη είναι και δικό μας! Καμία εργατική-λαϊκή οικογένεια στο δρόμο! Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας!» διοργάνωσε η Επιτροπή κατά των πλειστηριασμών Περιστερίου, το Συνδικάτο Φαρμάκου Αττικής και το Σωματείο εργαζομένων DEMO.
Το «παρών» έδωσαν πλήθος καλλιτεχνών μεταξύ των οποίων οι Φ. Ανδρικόπουλος, Αμ. Ασκορδαλάκη, Σπ. Γραμμένος, Β. Ικαρη, Θ. Καρέλλας, Αλ. Κτιστάκης, «Magic de Spell»,«Mahala», Π. Μάλαμας, Δ. Μητσοτάκης, Αντ. Μιτζέλος, Απ. Μόσιος, Γ. Νταγάκη, «Otra Rota», Γ. Παντελιάς, Β. Προδρόμου, «Ρεβάνς», Φ. Σιώτας πήραν μέρος δείχνοντας έμπρακτα την αλληλεγγύη τους.
Για τον αγώνα που δίνει μαζί με την Επιτροπή και το Συνδικάτο της, το Συνδικάτο Φαρμάκου μίλησε η Κρίστη που παλεύει για το σπίτι της, τονίζοντας ότι από την αρχή στάθηκαν στο πλευρό της, ενάντια στην αδικία που αντιμετωπίζει. Αναδεικνύοντας την ασυδοσία των κορακιών, υπογράμμισε ότι αποπλήρωνε κανονικά το δάνειο για 18 ολόκληρα χρόνια, όμως η τράπεζα το πούλησε χωρίς καν να την ενημερώσει. «Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τον περασμένο Σεπτέμβρη να ζήσουμε την εμπειρία της έξωσης ενώ εγώ ήμουν στη δουλειά και ο γιος μου 2η μέρα στο σχολείο. Με πήραν από την αστυνομία τηλέφωνο ότι είχαν αλλάξει κλειδαριά και έπρεπε να πάω να πάρω τον σκύλο μας για να κλειδώσουν το σπίτι», σημείωσε, προσθέτοντας ότι «οι φορείς του Περιστερίου έφτασαν πριν από εμένα στο σπίτι μου για να το αποτρέψουν την κατάσταση. Και να σας πω την αλήθεια τα κατάφεραν γι' αυτό και είμαστε εδώ σήμερα».
«Σε αυτό τον αγώνα έμαθα ότι μόνη μου δεν μπορώ να καταφέρω τίποτα ενώ με αλληλεγγύη μπορούμε να καταφέρουμε το ακατόρθωτο, και απόδειξη σε αυτό είναι η σημερινή συναυλία», ανέφερε προκαλώντας ένα ακόμα δυνατό χειροκρότημα.
Εκ μέρους της Επιτροπής κατά των Πλειστηριασμών Περιστερίου μίλησε ο Αποστόλης Φράγκος ο όποιος κατήγγειλε το απαράδεκτο γεγονός που έγινε την Κυριακή με 3 μέλη των σωματείων και των φορέων της Επιτροπής να οδηγούνται στο αστυνομικό τμήμα κατά την διάρκεια αφισοκόλλησης για την συναυλία.
Στη συνέχεια σημείωσε ότι «πριν 1 χρόνο που ξεκινήσαμε αυτό τον αγώνα για να σώσουμε αυτό το σπίτι, κανείς μας δεν περίμενε ότι θα βρισκόμαστε εδώ σήμερα. Είχαμε όμως ένα σίγουρο. Πως θα δώσουμε αυτή την μάχη μέχρι τέλους! Δεν επιτρέψαμε, καταρχάς στους εαυτούς να μας καταβάλλει η δυσκολία της κατάστασης, το "δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα αφού έχει ήδη πλειστηριαστεί", το ότι ο αντίπαλος είναι πολύ ισχυρός ή το "δεν έχει ξαναγίνει". Με όχημά μας το δίκαιο, με πείσμα και αγωνιστική αισιοδοξία, οργανώσαμε συλλογικά την μάχη.(...)
Την αδικία που βιώνει η Κρίστη την βιώνουμε όλοι μας σε κάθε πτυχή της καθημερινότητάς μας. Αλλοι βρισκόμαστε σε απόγνωση με δάνεια και οφειλές, αδύνατο να αποπληρωθούν με τους όρους που έχουν νομοθετήσει, σε συνδυασμό με τα σημερινά μας εισοδήματα και την ακρίβεια που θερίζει. Αλλοι ψάχνουμε παντού μπας και βρούμε ένα σπίτι με βιώσιμο ενοίκιο. Αλλοι είδαμε τις κατοικίες μας να καταστρέφονται ολοσχερώς από την έλλειψη μέτρων προστασίας από πλημμύρες και πυρκαγιές. Ολα αυτά την ίδια ώρα που η κυβέρνηση δαπανά δισεκατομμύρια ευρώ για να στεγάσει τους εξοπλισμούς του ΝΑΤΟ και τις στρατιωτικές τους υπηρεσίες, την ίδια ώρα που δίνονται τεράστιες επιδοτήσεις σε μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους, τους φορολογούν εθελοντικά και τους διαγράφουν χρέη εκατομμυρίων.
Αυτό αναδεικνύει και τη βασική αιτία των προβλημάτων μας: Οτι οι ανάγκες μας αντιμετωπίζονται ως κόστος, και τα σπίτια μας ως εμπορεύματα, πεδίο κερδοφορίας στο οποίο διαπρέπουν οι εταιρίες real estate, μεγάλοι κατασκευαστικοί όμιλοι, τράπεζες, funds και οι υπηρεσίες τους».
Προειδοποιώντας ότι τους επόμενους μήνες δρομολογούνται δεκάδες χιλιάδες πλειστηριασμοί πολλοί από τους οποίους στις εργατογειτονιές της Δυτικής Αθήνας, έστειλε μήνυμα: «Δεν είστε μόνοι σε αυτόν τον Γολγοθά. Κόντρα στην προσπάθεια να μας επιβάλλουν την "αξιοπρέπεια" της υποταγής, του φόβου ή της ντροπής, εμείς αγωνιζόμαστε για την αξιοπρέπεια που δεν σωπαίνει απέναντι στην αδικία, που κάνει το μπόι μας ψηλότερο όσο συσπειρωνόμαστε απέναντι στα κοινά προβλήματα, που αντιστέκεται απέναντι σε κάθε εχθρό, όσο δυνατός και αν φαντάζει. Αυτή η στάση είναι που δίνει ώθηση στον αγώνα μας, δυναμώνει την συλλογική διεκδίκηση και μετράμε αποτελέσματα».
