Πρόκειται για μια υπόθεση που υπερβαίνει τα όρια μιας απλής ποινικής δίκης και αγγίζει βαθιά τον κοινωνικό ιστό της χώρας. Όταν ένα παιδί χάνει τη ζωή του μέσα στον χώρο που θα έπρεπε να αποτελεί το ασφαλέστερο καταφύγιό του, το σχολείο, τότε η τραγωδία αποκτά διαστάσεις που αφορούν ολόκληρη την κοινωνία».
Με αυτά τα λόγια ο εισαγγελέας Αντώνιος Κασάπης ξεκίνησε την αγόρευσή του ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου, κατά τη διάρκεια της δίκης για τον θάνατο του 11χρονου Μάριου Σουλούκου, του μαθητή που σκοτώθηκε από αδέσποτη σφαίρα τον Ιούνιο του 2017, ενώ συμμετείχε σε σχολική γιορτή στο Μενίδι.
Η υπόθεση, που συγκλόνισε το πανελλήνιο και ανέδειξε με δραματικό τρόπο τους κινδύνους των άσκοπων πυροβολισμών σε κατοικημένες περιοχές, βρίσκεται πλέον στην τελική ευθεία για την έκδοση δικαστικής απόφασης, σχεδόν εννέα χρόνια μετά το τραγικό περιστατικό.
Κατά την αγόρευσή του, ο εισαγγελικός λειτουργός ζήτησε την καταδίκη του πρώτου κατηγορούμενου για ανθρωποκτονία από πρόθεση με ενδεχόμενο δόλο, απορρίπτοντας κάθε ενδεχόμενο αναγνώρισης ελαφρυντικών. Αντίθετα, πρότεινε την απαλλαγή του δεύτερου κατηγορούμενου, κρίνοντας ότι η πράξη που του αποδίδεται εντάσσεται νομικά στην έννοια της απρόσφορης απόπειρας και δεν μπορεί να θεμελιώσει ποινική ευθύνη λόγω της ισχύουσας νομοθεσίας κατά τον επίμαχο χρόνο.
Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, ο 11χρονος μαθητής της Ε΄ Δημοτικού βρισκόταν στον προαύλιο χώρο του 6ου Δημοτικού Σχολείου Αχαρνών, περιμένοντας την έναρξη θεατρικής παράστασης στο πλαίσιο σχολικής εκδήλωσης. Ξαφνικά κατέρρευσε μπροστά στα μάτια των συμμαθητών, των εκπαιδευτικών και των γονέων που είχαν συγκεντρωθεί για τη γιορτή.
Αρχικά κανείς δεν μπορούσε να αντιληφθεί τι είχε συμβεί. Οι παρευρισκόμενοι πίστεψαν ότι το παιδί είχε πέσει ή είχε τραυματιστεί από κάποιο ατύχημα. Ωστόσο, η πραγματικότητα αποδείχθηκε πολύ πιο σκληρή. Ο μικρός Μάριος μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο Νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία» με σοβαρή αιμορραγία στο πίσω μέρος του κεφαλιού, όπου λίγες ώρες αργότερα υπέκυψε στα τραύματά του.
Η νεκροψία-νεκροτομή αποκάλυψε ότι ο θάνατός του προκλήθηκε από βολίδα πυροβόλου όπλου, η οποία προκάλεσε εκτεταμένη εγκεφαλική βλάβη. Η διαπίστωση αυτή προκάλεσε σοκ στην κοινή γνώμη, καθώς αποκαλύφθηκε ότι μια αδέσποτη σφαίρα είχε διανύσει μεγάλη απόσταση πριν καταλήξει στο κεφάλι ενός παιδιού που βρισκόταν σε σχολική εκδήλωση.
Ο εισαγγελέας περιέγραψε με έντονα φορτισμένο λόγο τις συνθήκες εκείνης της ημέρας, υπογραμμίζοντας ότι σε γειτονικές κατοικίες λάμβαναν χώρα γλέντια με δυνατή μουσική, κατανάλωση αλκοόλ και άσκοπους πυροβολισμούς στον αέρα. Όπως επισήμανε, κανείς από τους εμπλεκόμενους δεν αμφισβήτησε ότι ακούστηκαν πυροβολισμοί στην περιοχή, ενώ πλήθος μαρτύρων επιβεβαίωσε το γεγονός, ακόμη κι αν δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσει τον δράστη.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στη διαχρονική κοινωνική παθογένεια των εορταστικών πυροβολισμών, χαρακτηρίζοντας τη συγκεκριμένη πρακτική ως επικίνδυνη επίδειξη ισχύος και ανασφάλειας. Τόνισε μάλιστα ότι η αντιμετώπιση του φαινομένου δεν μπορεί να περιοριστεί μόνο στην επιβολή ποινών, αλλά απαιτεί βαθύτερη αλλαγή νοοτροπίας και κοινωνικής συνείδησης.
«Δεν αρκεί η εφαρμογή του νόμου. Χρειάζεται να αλλάξει η αντίληψη που επιτρέπει σε ορισμένους να θεωρούν φυσιολογικό να χρησιμοποιούν όπλα για διασκέδαση», σημείωσε χαρακτηριστικά.
Παράλληλα, ο κ. Κασάπης εξέφρασε τον προβληματισμό του για το γεγονός ότι η υπόθεση χρειάστηκε σχεδόν μία δεκαετία για να φτάσει στο στάδιο της τελικής δικαστικής κρίσης. Αναφερόμενος σε διδάγματα της αρχαιότητας, επικαλέστηκε τον Κροίσο και τον Ηρόδοτο, επισημαίνοντας ότι ακόμη και οι αρχαίοι συγγραφείς θεωρούσαν αφύσικη και βαθιά άδικη την απώλεια ενός παιδιού πριν από τους γονείς του.
Όπως ανέφερε, η ανατροπή της φυσικής τάξης των πραγμάτων, όταν ένας γονέας καλείται να θάψει το παιδί του, αποτελεί μία από τις πιο οδυνηρές εμπειρίες που μπορεί να βιώσει ένας άνθρωπος. Στην περίπτωση του Μάριου, η τραγωδία αποκτά ακόμη μεγαλύτερο συμβολισμό, καθώς συνέβη σε περίοδο ειρήνης και μέσα σε έναν χώρο αφιερωμένο στη μόρφωση, την ασφάλεια και τη δημιουργία.
Ο εισαγγελέας υποστήριξε ότι ο βασικός κατηγορούμενος γνώριζε απολύτως τους κινδύνους που συνεπάγεται η χρήση όπλου σε πυκνοκατοικημένη περιοχή, ιδιαίτερα σε μικρή απόσταση από σχολικό συγκρότημα. Σύμφωνα με την εκτίμησή του, η κατανάλωση αλκοόλ δεν μπορεί να λειτουργήσει ως δικαιολογία ή να μειώσει την ευθύνη των πράξεών του, καθώς είχε πλήρη επίγνωση των συνεπειών που θα μπορούσαν να προκύψουν.
Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας δεν έλειψαν οι στιγμές έντασης, ιδίως όταν τέθηκαν υπό αμφισβήτηση ακόμη και οι αναφορές περί πυροβολισμών στην περιοχή. Ο εισαγγελέας παρενέβη ζητώντας ψυχραιμία από το ακροατήριο, υπογραμμίζοντας ότι η πιθανότητα επιβολής ισόβιας κάθειρξης δεν αποτελεί λόγο πανηγυρισμού, αλλά αφορμή για βαθύ κοινωνικό προβληματισμό σχετικά με τα αίτια που οδήγησαν σε αυτή την τραγωδία.
Σήμερα, εννέα χρόνια μετά τον άδικο χαμό του 11χρονου Μάριου Σουλούκου, η ελληνική Δικαιοσύνη καλείται να δώσει τις τελικές της απαντήσεις. Πέρα όμως από την απόδοση ποινικών ευθυνών, η συγκεκριμένη υπόθεση παραμένει μια διαρκής υπενθύμιση των ολέθριων συνεπειών που μπορεί να έχει η ανευθυνότητα, η οπλοχρησία και η ανοχή σε επικίνδυνες συμπεριφορές που θέτουν σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές.
φώτο από πρωτοθεμα
